Skip
  • Wol is nog steeds het belangrijkste garen bij het maken van tapijten en wordt op bijna alle gebieden gebruikt. Er wordt onderscheid gemaakt tussen scheerwol, die afkomstig is van het levende schaap en van hogere kwaliteit is, en looiwol, die afkomstig is van het dode dier en daarom van mindere kwaliteit is. De habitat van het dier zegt ook iets over de wol. Hooglandwol is bijvoorbeeld afkomstig van dieren die in de bergen leven en is bijzonder hoogwaardig en resistent. De voordelen van laaglandwol liggen in de bijzonder goede balans tussen de zachtheid van de wol en de economische en diervriendelijke veehouderij. De meeste laaglandwol komt uit Nieuw-Zeeland, waar de dieren grazen op de groene vlaktes en heuvels in dit unieke eilandklimaat.

    Wollen vloerkleden genieten een tijdloze populariteit. Dat komt niet in de laatste plaats door de positieve eigenschappen van wol. Ze dragen bij aan een warme en gezellige woonsfeer, zijn zeer slijtvast en moeilijk ontvlambaar. De natuurlijke vetten in schapenwol maken tapijten van dit materiaal ook minder gevoelig voor vuil en water en ze zijn antistatisch, dus ze trekken geen stof aan zoals sommige synthetische vezels.
    Omdat wolvezels tot 30 procent in lengte kunnen worden uitgerekt en daarna weer krimpen, zijn tapijten van wol ook minder gevoelig voor drukplekken. Bovendien heeft wol de eigenschap om lucht op te slaan in de ruimtes tussen de vezels en heeft daardoor een geluidsabsorberend, warmte-isolerend en klimaatregulerend effect. Wol is niet alleen de klassieker onder de gebruikte tapijtmaterialen en is altijd door mensen gebruikt om te verwerken, maar als hernieuwbare grondstof is er ook veel vraag naar onder milieubewuste consumenten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat wol in alle woonruimtes te vinden is.
    Maar wie wollen tapijten in huis haalt, moet ook met een paar dingen rekening houden:
    Wol is en blijft een natuurproduct. Hoewel het de positieve eigenschap heeft dat het het leefklimaat reguleert, is het niet geschikt voor vochtige ruimtes zoals badkamers, omdat constant vocht het materiaal zal ontbinden. Wol moet ook worden beschermd tegen schade door motten.

  • Polyacrylvezels werden al in 1942 in Duitsland ontwikkeld - net als in de VS - maar werden pas in 1954 in de textielproductie gebruikt. Vooral in aangepaste vorm als vlamvertragende bovenkleding was polyacryl erg populair in kinderkleding.

    Tapijten gemaakt van polyacryl zijn bijzonder duurzaam in hun kleurintensiteit omdat deze synthetische vezel zeer goed bestand is tegen licht. Bovendien wordt het materiaal beschouwd als mottenbestendig, maar heeft het een wolachtige, zachte textuur. Het is zeer elastisch en heeft niet de neiging om te kreuken, zodat het vloerkleed zijn oppervlaktestructuur lang behoudt, zelfs bij intensief gebruik. Polyacryl wordt over het algemeen beschouwd als bijzonder onderhoudsvriendelijk, droogt snel en wordt daarom vaak gebruikt als materiaal voor tapijten en meubelstoffen die zwaar worden belast - of het nu gaat om moderne designtapijten of hoogpolige tapijten.

    Maar ook kindertapijten worden vaak gemaakt van polyacryl, omdat ze niet alleen bijzonder slijtvast zijn, maar ook een lage vuilaanhechting hebben en gemakkelijk te reinigen zijn. Ze worden ook gekenmerkt door een goede warmte-isolatie.